Hier liggen Ares Polsmaten en Izzy van ‘t Glazenland, gezellig samen in de plastic mand. Ares licht van voren, en Izzy ligt links.

Uit de portrettengalerij van honden op Facebook.

Op Facebook is dit prachtexemplaar geportretteerd. Vastberaden trek op de bek, welgedimensioneerde neus, één oor paraat.

Als eerste opgenomen in de portrettengalerij van honden op Facebook. Like, like en nog eens like.

Maar wie is dit eigenlijk?

Mexicaanse Leeuw

After a spate of burglaries at his Northamptonshire garage, the owner shaved his dog so it looked like a lion. Nobody steals his spanners now.

Enig speuren op internet (“lion dog garage“) levert een onverwacht staartje op.

Nieuw Mexicaanse Leeuwenhond

De laatste berichten van de geknipte garagehond dateren van februari 2012, en beginnen  allemaal met:

This is the true story of…(enzovoorts)

en eindigen ook alle met iets als:

Would-be thieves saw the “Lion” from a distance and fled the scene. The dog’s probably trying to figure out why his head’s so hot and his butt is so cold

Dit bericht zwerft al minstens drie jaar in deze vorm rond, met enkele kleine variaties. De oudste berichten reppen van een garage shop in New Mexico. Zie dit bericht van 11 mei 2009: http://www.warriorforum.com/off-topic-forum/141849-mexican-lion.html.

Ook Nederlandse varianten zijn volop aanwezig. Zoek naar “Mexicaanse leeuw” en je komt bijvoorbeeld op Moslima en Lifestyle terecht:

Dit is een waar gebeurd verhaal van een monteur in New Mexico.
Deze monteur was het spuugzat dat er telkens werd ingebroken in zijn garage door dieven die gereedschappen wegnamen. Hij kwam toen op een idee. Hij verspreidde het woord dat hij een Mexicaanse leeuw als bewaker in de garage heeft opgesteld en iedereen zal aanvallen die over het hek naar binnen wilde komen.
Dieven die de leeuw zien, zullen dan wegvluchten.

Zo verspreidt zich het woord. En het woord was DOG.

Peer in die winter van 2012. Foto: www.wereldfotograaf.nl

Sorry jongens en meisjes. Het is weer voorbij die winter van 2012. Nog een paar dagen en dan zijn die lekker krakende waterwatten alleen nog maar slap pappende blubberpoten. Dat zegt mijn schaduw, die mij elke dag naar dit bos rijdt om te poepen.

En die heeft altijd gelijk. Mijn schaduw.

Rebellenhond in Athene

Er is een bloeiende internetpagina gewijd aan foto’s van de rebel dog die in de buurt Exarcheia in Athene rondstruint. En als bekend is het centrum van Athene de laatste maanden roerig.  Maar hij woont daar, en verschijnt dan ook regelmatig op foto’s van demonstraties in Athene. De ene keer temidden van de politiecordons, de andere keer tussen de demonstranten, of ergens halverwege. Hij is gewend aan rookbommen en heeft zelfs molotov-cocktails voor zijn snufferd zien exploderen.

Maar ja, hij woont daar nou eenmaal. Al gaat de buurt wel flink achteruit de laatste tijd.

Laika terug op aarde

Voordat mensen per raket in een baan om de aarde werden gelanceerd, is deze truuk eerst op aardig wat zoogdieren uitgeprobeerd. De Verenigde Staten gebruikten apen, Frankrijk heeft met katten geëxperimenteerd, en Rusland gebruikte honden. Straathonden. Dat allemaal nog los van de muizen en ratten die deze staatseer te beurt is gevallen.

Het eerste zoogdier in de ruimte was Laika, Russisch voor Blaffer. Zij werd in 1957 in een Sputnik gelanceerd zonder kans op overleving. Men wilde zeker zijn dat een zoogdier ook buiten de aardse atmosfeer kon leven. Na een paar dagen in de ruimte schijnt ze van stress te zijn gestorven. Een paar maanden later viel de satelliet terug naar de aarde en is ze verbrand.

Sindsdien heeft Laika vaak als inspiratie gediend, zoals voor het boek Laika tussen de sterren van Bibi Dumon Tak. Of zoals voor dit beeld van Margot Brekelmans dat is geplaatst voor de kunstbeurs Realisme 2012, in Amsterdam.

Daar staat ze dan, temidden van massaal glas, beton, omgevallen fietsen en welvarende bejaarden. Als een stekelig houten ikoon een lijn te trekken naar Bajkonoer 1957, waar een straathondje naar de sterren werd geschoten.

Best een vrolijk hondje, en één van de aardigste werken van de gehele beurs, maar ik word er een beetje somber van allemaal.

De Gebeten Hond

Gister op het NOS achtuurjournaal gehoord: treiterschijter. Een dame van de stichting De Gebeten Hond nam het woord achteloos in de mond, als je dat zo mag zeggen. Treiterschijter.

Een treiterschijter is een zwaar door de overheid geïrriteerde hondenbezitter die zijn geliefde huisdier opzettelijk ergens laat schijten waar dat hinder oplevert. Zoveel als maar kan. Als-ie net een bekeuring van € 240,– heeft gekregen voor het wildpoepen bijvoorbeeld. Dan zal-ie ook waar krijgen voor zijn geld.

De baas is de gebeten hond, en de hond doet wat-ie toch echt niet laten kan.

Wat de Hondenkrant betreft is dat een kandidaat voor de mooiste new speak  van 2012.

Peer aan het werk als reporter

Peer heeft nieuws uit Dordrecht:

Een man uit Dordt op Holland Zuid is zijn hond kwijtgeraakt door een scheet van zijn oor.
Een postnl besteller die een hoop kwam bezorgen, zag dat de man kaas at en belde de hulpdiensten. Het 51-jarige oor had zijn hond intussen klem tussen de schuifdeuren.
In het ziekenhuis wordt geprobeerd de hond een oor aan te naaien.

Aldus AN Peer. Zie ook De Stentor

Owney in Albany met een onbekende postbode.

Ergens eind 1880 is Owney aan komen lopen bij het postkantoor van Albany, New York. Mogelijk als dakloos puppy, of als maatje van een postbode die daar werkte. Owney is daarna op de een of andere manier in een trein verzeild geraakt van de Railway Mail Service, met een retourtje terug naar Albany. Dat spelletje moet hem bevallen zijn, want vanaf dan werd hij de treinende posthond die bij alle postkantoren en postbeambtes van de Verenigde Staten bekend raakte. Het verhaal ging dat Owney geluk bracht: als Owney in de trein zat gebeurden er geen ongelukken. Hij schijnt ook een postzak die van de trein was gevallen, te hebben bewaakt tot-ie weer werd ingeladen.

Owney in een posttrein

Aan de halsband van Owney werden metalen labels bevestigd uit de plaatsen waar de posttrein zoal kwam. Op de website van het National Postal Museum is de gigantische collectie medailles te zien die zo door Owney zijn verzameld.

Nadat de Verenigde Staten zo’n beetje waren bereisd, is Owney per stoomboot de postzakken gaan begeleiden, de halve wereld rond. In 2011 is er een postzegel uitgegeven met de beeltenis van Owney.

Nu rest er van Owney nog slechts een mottige vacht in het National Postal Museum, behangen met enkele van de vele medailles die hij als postbeambte heeft verdiend. En heel veel tierelantijnen in boekvorm of als app op internet. Met een eigen pagina op Wikipedia. Owney is een echte legende.

Fenton? Fenton?! Fenton! Fenton!! FENTON!! FENTOOON!!!!@#!

Op de site van NRC.nl heeft Peter Zantingh een aardig stukje gewijd aan de rage op internet die deze zo herkenbare smartphone-video heeft ontketend. Zie bijvoorbeeld:

http://www.youtube.com/watch?v=ZRoKvjmLffY

Maar je kunt ook zelf met Google zoeken naar “benton fenton“.

Have fenton!